Prolog.

     Na Old Trafford rozbrzmiał ostatni gwizdek sędziego. Ekipy Czerwonych Diabłów nie było na stadionie już od dobrych dwudziestu minut. Zmyli się kiedy wynik meczu był już przesądzony. Oczywiście, na korzyść Manchesteru United. Gang czekał skryty w zaroślach znajdujących się niedaleko torów kolejowych. Ekipa składająca się z 35 mężczyzn z niecierpliwością oczekiwała na przybycie wroga.

- Kiedy te leszcze wreszcie się pokażą? - denerwował się wysoki brunet.

- Spokojnie, zaraz się pokażą - odparł jego towarzysz, wpatrując się w ciemność.

- Te, Finn, jeśli nie przyjdą, to sami się do nich pofatygujemy! - krzyknął ktoś z tyłu na co wszyscy odpowiedzieli śmiechem.

     Jak się okazało, nie musieli tego robić. Po chwili do ich uszu dotarły dźwięki "Blue Moon" - hymnu kibiców Machesteru City.

- "Blue Mooon, you saw me standing along, whitout the dream in my heart, without the love on my own.."

     W krzakach zawrzało. W następnym momencie dumny śpiew fanów Citizines wymieszał się z gromkim "Glory, glory Man United!", wydobywającym się z gardeł biegnących w ich stronę Diabłów.

Dla Finna było to pierwsze tego typu starcie. Czuł, jak adrenalina buzuje w jego organizmie. Wraz ze swoimi towarzyszami rzucił się w wir walki. Wokoło latały różne przedmioty, począwszy od kamieni, poprzez cegły, a na maczetach kończąc. To fakt, było to cholernie niebezpieczne hobby, ale spodobało mu się. Z początku nawet szło mu całkiem nieźle. Kolejni rozwydrzeni osobnicy upadali pod naporem jego ciosów. Gdzieś z tyłu Daniel siekł swoim kastetem, wybijając zęby każdemu, kto znalazł się w promieniu trzech metrów od jego ręki.

     W tym całym motłochu Finn nagle usłyszał, jak ktoś woła jego imię. Nim się zorientował, stracił przytomność.